Als freelancer hoef je niet onmisbaar te worden, ook al is het wellicht beter voor je portemonnaie om het wel te worden. Maar dan kan je misschien net zo goed in loondienst gaan.
Natuurlijk willen we allemaal weleens onmisbaar zijn, of op z'n minst onmisbaar voelen. Maar of je dat nou moet nastreven in de dagelijkse praktijk als freelance communicatieadviseur? Dat denk ik juist van niet. Het klinkt erg mooi een langdurige relatie met een opdrachtgever, maar komt dat niet neer op een vervanging van een contract in loondienst? Als freelancer heb je een verse en wellicht ook andere kijk op de klantorganisatie waardoor je scherp blijft en minder bevooroordeeld. Vanuit die hoedanigheid kan je de opdrachtgever van een gedegen en pragmatisch advies voorzien.
Ik zie het veel om me heen. Al die freelancers, naarstig op zoek naar een opdracht voor het liefst meerdere dagen per week, tegen een zogenaamd schappelijk uurtarief. Een vervanging van een zwangerschapsverlof, of ouderschapsverlof, maar hoe dan ook coninuiteit is de grootste wens. Is er dan echt geen andere manier om continuiteit te waarborgen? Wat mij betreft wel en dat is laten zien waar je kracht ligt en vooral pragmatisch te werk gaan. Ik denk dat je in deze tijd je als freelance communicatieadviseur vooral moet onderscheiden door te doen en niet alleen te praten en dikke verhalen te schrijven. Gebruik je expertise pragmatisch. Zorg ervoor dat je jouw opdrachtgevers adviseert en opweg helpt, maar tegelijkertijd ook zorgt dat het werk gedaan wordt. Om in the end en zo snel mogelijk te zorgen dat de opdrachtgever, of op z'n minst de mensen aldaar, het zelf kunnen doen. De opdrachtgever moet niet afhankelijk worden van 'externen', maar gebruik maken van de expertise en zorgen dat de eigen mensen het zelf leren en kunnen doen. Mijn ervaring is dat de opdrachten in totaal wellicht een minder grote bijdrage aan de omzet geven, maar een des te grotere bijdrage aan het plezier. Want wat blijkt...de opdrachtgevers komen weer bij je terug als ze van je expertise gebruik willen maken.
Ik deel je mening; mijn blog belicht het werk uit de ander hoek: de communicatie adviseur in loondienst: een duizendpoot, schaap met vijf poten, spin in het web, de werkbij, muilezel. Je ziet ik werk o.a. voor de agrarischesector ;-)
BeantwoordenVerwijderenAls je vindt dat ze zonder je moeten kunnen ben je blijkbaar te onzeker over je eigen kwaliteiten als zelfstandige. Er zijn bijna geen bedrijven die het alleen met mensen redden die ze al in huis hebben al was het maar om de zegswijze waar veel waarheid in zit: "Vreemde ogen dwingen". Werknemers horen te vaak goedbedoelde woorden van de gevestigde orde aan de top en zien in hun specialisme dat het zo niet (meer) werkt. Nieuwe bezems vegen schoner. Als ze na gedane zaken het bedrijf verlaten komt een langverwachte verandering en gaat er een frisse wind waaien waar de oude leiding nooit bij stil zou staan. Revolutie is vaak nodig en dat bereik je beter en sneller door hetzij de top te veranderen, danwel een platter bedrijf op te richten. Dat laatste vinden velen helaas nog een brug te ver uit eigenbelang. Externe adviseurs in communicatie, HRM en/of ICT is goedkoper en gemakkelijker te realiseren, zeker in deze crisistijd.
BeantwoordenVerwijderenDag Olantagliano, Dank voor je reactie op mijn eerste blog. Mijn mening heeft niets te maken met onzekerheid, maar juist over uitgaan van je eigen kracht en expertise waar je vanuit moet gaan als zelfstandige. En dus niet proberen onmisbaar te worden, dat is mijns inziens niet het goede uitgangspunt. Zorg dat je de opdrachten vervult die je moet vervullen (en of dat nou bezemen is of een frisse wind laten waaien), maar ik vind het zonde dat te veel ZZP-ers proberen coninuiteit te zoeken in jobs waar juist wel eigen mensen het werk kunnen doen. Dus ik begrijp je velheid niet helemaal, want volgens mij zijn wij het best eens.
VerwijderenGroet,
Renske
Dag Renske,
BeantwoordenVerwijderenAls zelfstandige streef ik er absoluut niet naar onmisbaar te zijn. Ik vind dat zelf een rot-gevoel: je kan niet even weg, moet altijd beschikbaar zijn en iedereen wil altijd wat van je. Nee hoor, ik streef naar waardering van mijn bijdrage aan het geheel, wat dat op dat moment dan ook moge zijn. Die waardering is ook een goede garantie voor continuiteit...
groet,
Rob